Nieuws

Sjaak Schipper maakt Topdivisie herenteam compleet.

Op de 13e etage van het havengebouw in Amsterdam ondertekenden financieel directeur van Port of Amsterdam Michiel de Brauw en Teammanager Guus Heijnen het nieuwe sponsorcontract.

Beide partijen zijn verguld met de voortzetting van de samenwerking. De Brauw, die zelf drie echte elfstedenkruisjes bezit, ziet de schaatsploeg als een echte meerwaarde voor het bedrijf. “We helpen een groep enorm gedreven en getalenteerde jonge mensen met het laten uitkomen van hun sportdromen. We krijgen door dit initiatief ook een fris en energiek gezicht in de stad.’ Hoofd Marketing Bart Sikking voegt daar nog aan toe dat hij het daarom ook belangrijk vond om alle rijders en begeleiding uit te nodigen in het havengebouw. En niet alleen in het gebouw maar daarna ook op een rondvaart door de haven. ‘We willen graag dat de rijders voeling hebben met hun sponsor. Dat ze een beetje trots zijn op het bedrijf dat zo groot op de flitsende kleding staat.’

Teammanager Guus Heijnen is uitermate tevreden met het vernieuwde contract. ‘De haven is al acht jaar sponsor van ons team maar ontpopt zich steeds meer tot echt een ‘gedeeld eigenaar’ van het project. Dit nieuwe contract geeft ons de komende jaren nog iets meer ruimte om schaatstalenten te begeleiden en faciliteren.’

Team compleet

Deze week werd ook de laatste plek in de herentopdivisie ploeg ingevuld. Sjaak Schipper werd te elfder ure nog aan het team van ploegleider Casper Helling toegevoegd. ‘We waren al langer met Sjaak bezig. We zochten na het stoppen van Johan Hendriks en het vertrek van Bart van de Vlugt en Erik Valent nog iemand met wat meer ervaring en niveau. Afgelopen weekend heeft hij meegetraind op het zomerijs en dat beviel van beide kanten. Met drie debutanten (Mark van der Harst, Niels Immerzeel en Niels Overvoorde) is het heel fijn om een type als Sjaak erbij te hebben. Er staat nu een sterk en gemotiveerd team waarmee ik de strijd wel aandurf.’

Schipper, ‘Het is een nieuw avontuur. Wat ik de afgelopen week heb al gemerkt, is dat deze ploeg anders in elkaar zit dan bijvoorbeeld Bouw & techniek. Dat heeft ook weer zijn charme en biedt mogelijkheden. Ik vind het bijvoorbeeld heel gaaf om met jonge honden te trainen die er elke training weer onbevangen en gretig in vliegen. Dat moet ook wel want ik verwacht dat het niveau in het komende seizoen weer iets hoger gaat zijn. Ik ben met mijn 27 jaar een paar jaar ouder dan de meesten en kan ze op weg helpen met de aansluiting. Daarnaast ga ik de vrijheid om voor overwinningen te gaan die ik hier krijg, met beide handen aangrijpen.’

Heren Topdivisie Port of Amsterdam / SKITS 2017-18

  • Christoffel Hendriks (blijft)
  • Tijs van der Steen (blijft)
  • Mark van der Harst (uit eigen Beloftenteam)
  • Niels Immerzeel  (uit eigen beloftenteam)
  • Niels Overvoorde (van Groenehartsport)
  • Sjaak Schipper (van Bouw & Techniek)

 

contractekenen.jpg

topdivploeg-1.jpg
Foto's door Hidde Muije

Lees meer »

Team Port of Amsterdam is altijd bezig met het innoveren. In het verleden werden harde scheenbeschermers ontworpen en werd er geëxperimenteerd met de driepuntschaats. Nu waagt de studentenmarathonploeg zich echter aan een nieuw ambitieus project.

Tijdens de afgelopen editie van de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee kreeg het marathonpeloton te maken met bizarre taferelen. Door de invallende dooi ontstond er een stuk van een aantal kilometer lang waar de schaatsers door een soort 'slush' ijs moesten zien heen te ploeteren. Schaatsen was er niet meer bij, en er werd veel gevallen. Gekscherend werd na afloop gezegd dat het waarschijnlijk makkelijker en sneller was gegaan op de speciale natuurijsschaatsen voor toerrijders of zelfs hardlopend.

Eenmaal terug in Nederland werden een aantal slimme koppen bij elkaar gezet. Leden van het team spraken hun wens uit bij de Universiteiten van Amsterdam om met een schaats te komen waarmee ze goed voorbereid zijn op het slush ijs. Omdat het aannemelijk is dat er vanwege de klimaatverandering vaker onder dergelijke omstandigheden gereden zal worden, wil de ploeg in de toekomst hier goed op voorbereid zijn. De grap die men maakte over de toerschaatsen werd vervolgens serieus opgenomen door de wetenschappers van de Amsterdamse Universiteiten. En zo ontstond het idee om het systeem van de toerschaats, de afneembare ijzers, te combineren met de wedstrijdschaats. De ijzers zullen afneembaar worden en daarnaast zal het mogelijk worden om het klapmechanisme vast te maken, dit kan voordelig zijn op het slush ijs, omdat je ijzers dan minder blijven hangen. Wanneer een schaatser nu op een stuk slush ijs terecht komt, kunnen de ijzers eenvoudig worden afgenomen of het klapmechanische worden vastgezet (afhankelijk van de mate van slush). Bijkomend voordeel is dat hetzelfde systeem ook uitermate geschikt is voor het klûnen tijdens een mogelijke Elfstedentocht.

De nieuwe schaats is nog in de eerste fase van ontwikkeling maar moet komende winter gereed zijn voor gebruik. Deze zomer al zullen een aantal schaatser van Team Port of Amsterdam de nieuwe schaatsen gaan testen. Zij zullen daarvoor afreizen naar Nuuk in Groenland, waar op het Quallussuaq meer een speciale natuurijsbaan geprepareerd zal worden met ijs van verschillende kwaliteiten. De bevindingen aldaar zullen worden meegenomen in het verbeteren van de schaats.

In de tussentijd gaat de ploeg in Nederland weer beginnen aan de gebruikelijke voorbereidingen op het volgende schaatsseizoen. Een aantal van onze rijders zal actief zijn tijdens de Skeeler Marathon Cup. De eerste wedstrijd in die serie zal zijn op 27 april in Oldebroek.

 

Lees meer »

Heel jammer van Boer zoekt Vrouw, maar er moest gekoerst worden. Want: Finale. Erop of eronder. Voor Melissa vooral dan. Met een voorsprong van 4,8 punten was het toch nog even spannend. De halve familie Van Pierre was uitgerukt om de ontknoping van het Zesbanentoernooi van dichtbij mee te maken. Ik was blij dat ik niet in haar schaatsen stond. Maar ook Annelies, Rigt en ik zouden er natuurlijk alles aan doen om Melissa op 1 te houden.

Door Anneleen Zijl

De wedstrijd was een aangename verrassing. We hadden, denk ik, allemaal niet gerekend op zo’n actieve wedstrijd. Maar dat soort wedstrijden ligt ons meestal wel. Vanaf de eerste ronde rijden groepjes weg, en bijna altijd zit er YellowFluo mee. Maar 45 ronden zijn tien meer dan normaal, en dan heb je ook nog ergens zo’n premiesprint. De eerste helft komt dus niets weg. Na de sprint gooit Melissa ook nog even de knuppel in het hoenderhok. Hopend dat ze weg kan komen, parkeer ik mijn kont mooi voor de nummer twee in het klassement. Ik hoor haar ongenoegen achter me en voel me nu echt een aso, maar op een zondag kan je zondags rijden. Ook deze aanval is echter nog te vroeg.

Vlak daarna zit ik achter Sara van Vliet, en het peloton waaiert uit en gaat staan. Nu. 'Buitenom!' zeg ik tegen en d'r. En daar gaan we. Port of Amsterdam is een heel sociale ploeg. Waar in Zweden de banden met de MIA Ladies werden aangehaald, vond gister een prettige samenwerking plaats met team Mastermind; Denise van der Hulst blijkt ook mee te zitten. Sara moet na een paar ronden lossen, dus we rijden met z’n tweeën door. In het begin lijkt het erop dat we weer bijgehaald gaan worden. Toch wordt het gat weer groter. Achteraf hoor ik dat Rigt goed afstopwerk doet.

Zo gaan de rondjes voorbij. Het begint lang te duren en hier en daar pijn te doen. Iemand zei een keer dat je in de kopgroep elkaar een beetje moet oppeppen. Dus ik dacht, laat ik dat eens proberen. Met nog negen rondjes op het bord vertel ik Denise dat we dit niet meer uit handen gaan geven. Wíj staan straks op het podium. Al is het maar om mezelf gerust te stellen. Maar het begint er steeds meer op te lijken dat we het gaan halen. Ik hoop dat de rest de sprint mooi kan afmaken, en zit na te denken over hoe ik dit het beste kan afronden. Uiteindelijk besluit ik na de laatste wissel de kop niet meer over te geven. Het spant erom, maar Denise komt er niet meer overheen.

Rigt en Annelies eindigen op plaats 19 en 21. Onze kopvrouw eindigt één plek achter de nummer twee in het klassement, en stelt daarmee de toernooiwinst veilig. Wij zijn tevreden, coach Anna ook. M’n zusje heeft het me nu vergeven dat ik het laatste stukje lasagne had opgegeten, dus ik kan ook weer naar huis. Eerst nog even de prijzen in ontvangst nemen. De top tien van het klassement kreeg dit jaar ook nog wat glimmend vaatwerk. Ondanks mijn onbenullige achtste plaats smaakten mijn bammetjes er vanochtend niet minder om!

melissa1.jpg

ploeg2-1.jpg

bord.jpg

Lees meer »

Het peloton was erg rustig voor de start, met hier en daar de gebruikelijke grappen over en weer tussen de rijders. De rustigheid was misleidend, als een stilte voor de storm, want de storm die ging komen. De top-20 was weg en dat was voor de rijders van de 2e en 3e rang, waaronder ik, het teken om voor eigen kans te gaan, en voor de C-rijders was het de laatste wedstrijd om jezelf te laten tonen dat je Beloftendivisiewaardig bent. Vandaag stonden we maar met zijn drieën aan de start, onze C-rijder Casper Zuurveld, Naturalicious man Jeroen Janissen en ik, samen met vervangend ploegleider Casper Helling hadden we snel de plan van aanpak gemaakt met het denkbeeldige lijstje van in de gaten houdende rijders.

Door Koen de Best

Meteen vanaf het startssein vlogen de aanvallen over en weer, Jeroen en ik attent van voren. Een grote groep springt weg en ik zie in een oogopslag dat het serieus is, veel mannen vanuit de voorbespreking zitten erin. Nog net op tijd weet ik er naartoe te springen, met veel moeite en na veel rondjes weet ik erbij aan te sluiten. Na nog geen 30 rondjes is de eerste groep van 14 man rond. Puffend probeer ik voorin het peloton te blijven, reageren op de grote groep jongens die onrustig zijn en nog een keer willen. Na een paar harde beurten met Jeroen om twee koplopers terug te pakken, pak ik zelf even de rust.

Dit is maar voor korte duur want vooraan zie ik weer een grote groep wegspringen, met daarmee velen van de eerste kopgroep. Met hangen en wurgen en met de hulp van Jeroen weten wij ons er nog net op tijd bij te komen en we gaan weer rond. Met nog 20 rondjes te gaan valt Casper en helaas word hij net voor het pelotonsprint gedubbeld. Ik merkte dat er veel verwarring was in het peloton, de ploegleider zelf wist het ook niet meer en bracht Jeroen zo in de war dat hij met het peloton afsprintte. Ik zat er doorheen, in ieder geval mentaal, en verlies de aansluiting. Ik rij nog alles op alles om niet laatste te worden en in de laatste ronde pers ik er nog een eindsprint uit om uiteindelijk als 6de de meet te passeren.

Tevreden over mijn wedstrijd meld ik mij bij de ploegleider, na een korte nabespreking komen wij tot dezelfde conclusie, kon ik echt niet of dacht ik dat ik niet kon. Gezien mijn laatste ronde denk ik dat het het tweede was. Nog veel te leren dus voor de volgende keren en om de stap om een rondje te pakken tussen het volledige B-peloton te maken. De A’s zullen volgende week in Zweden zitten, terwijl de B’s zich zo twee weken volledig kunnen focussen op de finale in Amsterdam, waar wij het ploegen- en jongerenklassement kunnen winnen en met heel veel geluk nog misschien het oranje binnen kunnen slepen.

Marathon-Deventer-PortofAmsterdam-Beloften-27-1.jpg

Marathon-Deventer-PortofAmsterdam-Beloften-8-1.jpg

Marathon-Deventer-PortofAmsterdam-Beloften-9-1.jpg

Lees meer »

Het is vrijdagavond al laat als ik met mijn vader en mijn vriendin de auto parkeer bij De Meent in Alkmaar. Deze wedstrijd hebben de C’s ongeluk. Alkmaar rijden we altijd laat, maar deze keer starten we ook pas als derde. Het is dus al kwart voor 11 als ik het ijs op stap. Samen met Jesper en Bobbie hebben we een plan opgesteld om deze koers tot een goed einde te brengen. Ik kan nog een plek in de top tien bemachtigen in het eindklassement, ergo promotie naar de Beloften voor aankomend seizoen, en de jongens willen voor mij rijden. Daar ben ik ze al voor de start dankbaar voor!

 
 
De koers begint gelijk explosief, jongens proberen weg te springen en hier en daar ontstaat er een gaatje. Samen met Bobbie en Jesper rijden we elk gaatje dicht. Ik merk wel dat ik het erg warm heb, dus m’n pak gaat stukje bij beetje open. Na een ronde of 10 á 15 rijd er een grote groep weg. Ik zit achter Bobbie, en we komen direct op kop van het peloton. Ik zie dat dit wel eens de beslissende groep kan zijn, en ik schreeuw naar Bob dat we nú moeten gaan rijden. Bobbie begint met een geweldige aflossing van 2 rondes. Ik neem over, en doe een aflossing van 200m. Ik krijg het steeds warmer, dus mijn rits gaat nog wat verder open. Ik voel de hitte op mijn benen slaan, en de rondjes komen steeds moeilijker. Grotendeels dankzij het werk van Jesper en Bobbie, en ik moet toegeven mijn kortere aflossingen, komt de kopgroep langzaam maar zeker weer dichterbij. 
 
Ik voel dat de hitte nu echt in mijn benen begint te lopen. Rits nog maar een stukje verder open. Het peloton heeft blijkbaar ook moeite met de snelheid, want als we bijna bij de kopgroep zijn, begint het peloton te versplinteren. Ik zit ergens aan de achterkant, en zie de eerste splinter van wat over is van het peloton aansluiten bij de kopgroep. "DOOR BLIJVEN RIJDEN!” Gaat als een mantra door mijn hoofd. Niet veel later zie ik het hele peloton overeind komen. Ik haak weer aan, en kom even op adem. De rits van mijn pak gaat nog wat verder open. 
 
Op dat moment zie ik Sjors en Wabe wegrijden. Ik wil er achter aan, maar dan schieten de woorden van Joris door mijn hoofd: “Gewoon een goede uitslag rijden, geen gekke dingen doen”. Dus ik blijf in het peloton zitten. Iedereen in het peloton is moegestreden, en ik merk dat er nog maar weinigen zijn die niet al de laatste krachten aan verzamelen zijn voor de eindsprint. 
 
Ik zoek een goed plekje in het peloton op, en rij lekker mee. Op 7 rondes voor de finish horen we dat de bel op 6 komt. Sjors en Wabe zijn dus rond. Ik zit op plek 7 of 8 van het peloton, en Jesper zit volgens mij een paar plekken achter me. Bob ben ik al een tijdje kwijt. Mijn eindsprint is dit hele seizoen al goed, dus ik heb vertrouwen in nog een goede finish. Op de bel zit ik nog steeds op de 7e/8e plek, ik probeer binnen door te gaan in de voorlaatste bocht, maar ik zit opgesloten. Op het rechte stuk kom ik er ook niet voorbij, dus ik blijf zitten en ga voor een goede laatste bocht, en dan hopen dat er een gaatje valt. Uiteindelijk kom ik binnendoor, maar het heeft me een hoop snelheid gekost. Ik kruip nog een keer in mijn hoeken en probeer het laatste rechte stuk nog alles eruit te schaatsen. Ik zit helemaal binnen, en zie in mijn rechter ooghoek twee andere gasten op ongeveer dezelfde lijn rijden als ik. Dat wordt dus krap. Uiteindelijk word ik 3e of 5e van het peloton. Sjors en Wabe maken uit wie er de winnaar wordt, en ik ben tussen de 5e en 7e plek geëindigd. 
 
Achteraf blijkt dat ik net te kort ben gekomen, 7e plek als resultaat. Jesper wordt 21e, helaas net buiten de punten, en als ik van het ijs af ben hoor ik dat Bob gevallen is.  Dankzij mijn 7e plek heb ik nog zicht op een top 10 klassering. Deze 7e plek was vooral door de bergen werk die Bobbie en Jesper verzet hebben, zonder hun hulp had ik het niet gered. Wat moet je toch zonder je geweldige ploegmaats, helemaal niks!
 
Na de wedstrijd snel weer naar huis, want ik mag de dag erna starten in de doorstroomwedstrijd in Deventer. Maar daar mag iemand anders over schrijven! 
 
6Banen-Alkmaar-Heren-5-1.jpg
6Banen-Alkmaar-Heren-16-1.jpg
6Banen-Alkmaar-Heren-7-1.jpg
 
 
Lees meer »